Τεράστιοι παίκτες που δεν κατάφεραν να πάρουν κούπα στο Champions League

Bet Blogger
Κάποιοι πραγματικά τεράστιοι παίκτες

To Champions League αργεί μια βδομάδα περίπου ακόμη, συνεπώς , προγνωστικά στοιχήματος, για  να ποντάρετε στο Στοίχημα η απλά το να απολαύσετε κάποιους αγώνες απ’ τη τηλεόραση θα πρέπει να περιμένει. Όμως εμείς θα σας δώσουμε “άρωμα” Champions League και το τι εννοώ θα το καταλάβετε στη συνέχεια.

Κάποιοι πραγματικά τεράστιοι παίκτες που άφησαν εποχή και γράψανε την ιστορία τους με χρυσά γράμματα στο χώρο του ποδοσφαίρου, όλως παραδόξως δεν σηκώσανε ποτέ τη κούπα του Champions League. Σίγουρα, κάποια εκ των ονομάτων που θα σας αναφέρουμε παρακάτω (έχουμε και προπονητή) θα σας φανεί και εσάς περίεργο πως δεν έχουν καταφέρει ποτέ να κατακτήσουν αυτό το τίτλο, όμως όπως και η ζωή, έτσι καμιά φορά και το ποδόσφαιρο είναι άδικο. Πάμε λοιπόν να δούμε κάποια απ’ τα πιο σπουδαία που ποτέ δεν σήκωσαν το εν λόγω βαρύτιμο τρόπαιο.

buffon1) Τζιαντλουίτζι Μπουφόν: Για τον “Τζίτζι” τι να πρωτοπεί κανείς πραγματικά, τα χει κάνει όλα εκτός από το να κατακτήσει το Champions League. Η ειρωνία για το Μπουφόν είναι πως δύο φορές βρέθηκε στην πηγή, αλλά δεν ήπιε νερό, καθώς στο τελικό το 2003 η Γιουβέντους σε ένα τελικό “ρώσικη ρουλέτα” απόλεσε την ευκαιρία για το τίτλο στα πέναλτι και 12 χρόνια μετά, το 2015 η Μπαρτσελόνα στέρησε απ’ τον Ιταλό πορτιέρο να προσθέσει και αυτό το τίτλο στο παλμαρέ του νικώντας την “Μεγάλη Κυρία” με 3-1. Πάντως, ο Τζίτζι έχει ακόμα μερικά χρόνια μπροστά του, για να δούμε, λέτε στο τέλος να γίνει η έκπληξη και να το πάρει; Δύσκολο, αλλά όπως έχουμε διαπιστώσει τίποτα δεν αποκλείεται.

 

lothar-matthaeus-anno-1990_teaser_620x4202) Λόταρ Ματέους: Ο άνθρωπος πραγματικά στη ζωή του τα πήρε όλα, εκτός από το ρημάδι το CL. Οι τίτλοι του αμέτρητοι, όμως δυστυχώς για εκείνον δεν τα κατάφερε ποτέ να έχει αυτό το τόσο σημαντικό τίτλο στη τροπαιοθήκη του. Ο Ματέους είχε χάσει τελικό το 1987 στο Κυπελλούχων απ’ τη Πόρτο και το 1999 με εκείνη την επική ανατροπή της Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ που ενώ ο αγώνας ήταν 0-1 υπέρ της Μπάγερν μέχρι το 90, οι Άγγλοι σε δύο λεπτά γύρισαν το παιχνίδι και έριξαν το Ματέους και όλους τους Βαυβαρούς στο πένθος. Τελικώς, δύο χρόνια μετά με ήρωα και αρχηγό τον Όλιβερ Καν η Μπάγερν το πήρε στο τελικό με τη Βαλένθια, όμως ο Ματέους είχε πια εγκαταλείψει απ’ την ενεργό δράση.

 

david-seaman3) Ντέιβιντ Σίμαν: Ο Άγγλος πορτιέρο είναι μία απ’ τις φιγούρες που θυμόμαστε περισσότερο τα χρόνια που πέρασαν, καθώς ήταν εξαιρετικός γκολκίπερ αλλά με κάποιες γκάφες ολκής ομολογουμένως. Είχε όμως μείνει μια ζωή (13 χρόνια συγκεκριμένα) στην Άρσεναλ και ο λόγος που δεν κατέκτησε ποτέ Champions League νομίζω πως είναι κάτι παραπάνω από καταφανέστατος. Εφόσον οι Λονδρέζοι δεν το χουν σηκώσει ποτέ, ε, πως ο “κατακαημένος” Σίμαν θα μπορούσε από μόνος του να αποτελεί εξαίρεση; Ακόμα έστω και αν δεν το κατέκτησε, μιλάμε το δίχως άλλο για ένα σπουδαίο κίπερ και αυτό νομίζω πως το γνωρίζουμε όλοι μας!

 

ronaldo-the-phainomenon4) Ρονάλντο (το Φαινόμενο): Εντάξει, αυτός και αν τα πήρε όλα κυριολεκτικά. Δεν άφησε τίποτα όρθιο στο πέρασμά του και μάλιστα βρέθηκε και στους “γκαλάκτικος” που πραγματικά όλοι εκείνη την εποχή θεωρούσαν αδύνατο εκείνη η ομάδα να μην πάρει το Champions League. Τελικά, δεν το πήρε ποτέ και έμεινε μόνο σε ένα πρωτάθλημα αν θυμάμαι καλά και ο Ρονάλντο επί της ουσίας δεν είχε ποτέ άλλοτε τη δυνατότητα να διεκδικήσει και να πάρει αυτό το τρόπαιο που του λείπει και εκείνου απ’ τη συλλογή του όπως λείπει σε τόσους μεγάλους παίχτες.

 

balak5) Μίχαελ Μπάλακ: Άλλη ιστορία και αυτός! Βρέθηκε σε ένα τελικό όπου τον έχασε με 2-1 απ’ τη Ρεάλ Μαδρίτης σε έναν πραγματικά εξαιρετικό αγώνα, πήγε στη Μπάγερν Μονάχου, η οποία το χε πάρει λίγα χρόνια πριν, αλλά χωρίς αυτόν στη σύνθεσή της και δεν το πήρε ούτε εκεί, μετακόμισε στη Τσέλσι, πήγε ξανά σε τελικό και το χασε από ένα γλίστημα του Τέρι στη διαδικασία των πέναλτι, όπου αν το βαζε η Τσέλσι θα κατακούσε το τρόπαιο (1-1 ο κανονικός αγώνας απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ). Τελικά και εκείνη το πήρε το 2012 χωρίς το Μπάλακ στη σύνθεσή της. Σπουδαίος μέσος, ηγέτης μέσα στο γήπεδο αλλά σε αυτό τον τομέα δεν στάθηκε και ιδιαίτερα τυχερός (η ικανός θα μπορούσε να πει κανείς). Πάντως, μιλάμε για ένα legend του Γερμανικού και παγκοσμίου ποδοσφαίρου και νομίζω πως κανείς δεν θα διαφωνήσει σε αυτό.

 

balak6) Φάμπιο Καναβάρο: Άλλο απίστευτο! Ο άνθρωπος που ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Ιταλίας το 2006 στη κατάκτηση του Μουντιάλ στα γήπεδα της Γερμανίας και ένας εκ των πιο σπουδαίων αμυντικών που έβγαλε ποτέ το ποδόσφαιρο δεν κατάφερε ποτέ με Πάρμα, Ίντερ, Γιουβέντους η Ρεάλ να πάρει το τρόπαιο. Φταίγανε οι χρονικές συγκυρίες η ατυχία γενικότερα; Πάντως, το σίγουρο είναι πως ο Καναβάρο πήγαινε σε ομάδες που το δίχως άλλο (πλην ίσως της Πάρμα) είχαν κάτι παραπάνω απ’ τις περγαμηνές για να πάρουν το τρόπαιο, το οποίο με τον Ιταλό μπακ στη σύνθεσή τους δεν κατέκτησαν ποτέ.

 

ibrahimovic7) Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς: Οκέι, ο Σουηδός είναι ο “Θεός” κατόπιν δηλώσεων του ιδίου. Αλλά πως γίνεται ο ποδοσφαιρικός Θεός θα πω εγώ (καλά και αυτό υπερβολή είναι βέβαια) να μην έχει πάρει ποτέ το Champions League; Έχει βρεθεί μάλιστα στα πλέον υψηλά κλαμπ της Ευρώπης (Άγιαξ, Μπαρτσελόνα, Παρί, Γιουβέντους, Ίντερ, Μίλαν). Λέτε τώρα που πήρε μεταγραφή για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να αλλάξει κάτι; Δεν ξέρω, έχω την αίσθηση πως και με τη Μικτή Κόσμου να παίξει αυτός ο άνθρωπος, το Champions League δεν θα το πάρει, όμως ο χρόνος θα δείξει για το αν ο Ίμπρα θα δικαιώσει η θα διαψεύσει τον γράφοντα.

 

baggio8) Ρομπέρτο Μπάτζιο: Μοιραίος στο τελικό του 1994 στο Μουντιάλ των ΗΠΑ και κατά ένα τρόπο η μοίρα του στράβωσε ξανά, αφού δεν του δωσε ποτέ την ευκαιρία για ένα Champions League. Τουλάχιστον, εν έτει 1993 κατέκτησε με τη Γιουβέντους το Κύπελλο Ουέφα και την ίδια χρονιά επιπροσθέτως βγήκε και ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Ντάξει, κάτι είναι και αυτό, έτσι;

 

arsene-wenger9) Αρσέν Βεγκέρ: Προπονητής απίστευτα υψηλού επιπέδου, αλλά ο λόγος που δεν έχει πάρει ποτέ το Champions League, είναι ο ίδιος που αναφέραμε πιο πάνω και για τον Ντέιβιντ Σίμαν. Επειδή ήτανε (και είναι) μια ζωή στην Άρσεναλ! Βέβαια, το 2006 έφτασε κοντά στο πανηγυρίσει αυτό το τίτλο όμως κάτι η αποβολή του Λέμαν, κάτι η “δαιμονιώδης” Μπαρτσελόνα του στέρησαν αυτή την ευκαιρία. Παρόλο αυτά, επειδή ποτέ δεν ξες και η ζωή είναι ένας τροχός που γυρίζει, ακόμα έχει ευκαιρία μέχρι το τέλος της προπονητικής του καριέρας να βγει απ’ αυτή τη λίστα.

 

diego-maradona10) Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα: Πάμε στο μεγαλύτερο όνομα απ’ όλα όσα έχουμε πει ως τώρα. Αιώνια κόντρα με το Πελέ για το ποιος θα είναι ο καλύτερος όλων των εποχών, ένα Μουντιάλ καθαρά δικό του (1986), ένα απ’ τα ωραιότερα γκολ όλων των εποχών (προημιτελικός Μουντιάλ 1986), χέρι του Θεού, πόδια (επίσης Θεού;) και γενικά μία καριέρα γεμάτη διακρίσεις. Κι όμως, Champions League δεν πήρε ποτέ αν και αγωνίστηκε με Μπαρτσελόνα, Σεβίλλη και Νάπολι (ντάξει, πλην της Μπάρτσα οι άλλες δύο δύσκολο όπως καταλαβαίνετε). Όμως, πήρε ένα Ουέφα με τη Νάπολι, καθόλου κακό θα έλεγα και φυσικά ένα αξέχαστο πρωτάθλημα για όλους τους Ναπολιτάνους.

 

Απόστολος Μιχαηλίδης