Και τι δε θα έδινα να μπορούσα να είμαι εγκαίρως πίσω στη Θεσσαλονίκη απ' τα βροχερά Γιάννενα (τι έκπληξις) όπου μετέδωσα την πρώτη νίκη των Vikos Falcons επί της κακόμοιρης ΑΕΚ, για να προλάβω τον μεγάλο αγώνα του Άρη με τον Παναθηναϊκό. Δύο Αυτοκράτορες συγκρούονται, ο ένας ήδη πανίσχυρος και πάλι, με πλειάδα παικταράδων, κι ο άλλος εν την αναγέννησή του, με σκληρή ομάδα, σκληρό προπονητή και πάντα πύρινη έδρα.
Προφανώς και κάποιος θα πει τι συγκρίνεις, ο ένας είναι Επτάστερος και πάει λέγοντας, όμως το θέμα μας εδώ δεν είναι οι ταμπέλες, είναι το impact στο ελληνικό μπάσκετ. Κι όποιος πει ότι ο Άρης δεν είχε τεράστιο impact στην πρόοδο του ελληνικού μπάσκετ, μάλλον ζει στην Ζουαζιλάνδη.
Σε κάθε περίπτωση το μπάσκετ έχει γίνει τόσο δημοφιλές γιατί πολύ απλά δεν λήγει στην ισοπαλία (εκτός από κάτι περίεργα στην Ευρώπη, όπου η FIBA αποφάσισε να παίζει ρόλο η διαφορά πόντων σε διπλούς αγώνες), γιατί πολύ απλά κάποιος θα κερδίσει. Και όποιος πιστεύει ότι ο Παναθηναϊκός των 60 εκατ. μπάτζετ (όλα μαζί, όχι αγωνιστικό) θα έχει εύκολο έργο στο Παλέ της Θεσσαλονίκης, μάλλον είναι γείτονας αυτού που μένει στην Ζουαζιλάνδη.
Όχι μόνο δε θα κερδίσει εύκολα αν συνεχίσει τη νωθρή εμφάνιση της Πόλης, όπου έχασε από την Εφές "για πλάκα", 83-68, αλλά θα χάσει κιόλας. Από μια ομάδα διψασμένη, με λαό δίπλα της και αποφασισμένη να κάνει ένα αποτέλεσμα "δήλωση" απ' το ξεκίνημα της χρονιάς. Για να δούμε, θα κερδίσει ο Αυτοκράτωρ του Βορρά;
Πρόταση πονταρίσματος
