Καλή Κυριακή στην παρέα του Bet-on-arme, «δεν είναι φιλικό ο μικρός τελικός του Μουντιάλ» γράψαμε στη χθεσινή στήλη και καλύτερα να... μασούσαμε παρά να μιλούσαμε, αφού ακριβώς ως τέτοιο το αντιμετώπισαν Αγγλία και Γαλλία, με αποτέλεσμα ένα εντυπωσιακό -αν και ελαφρώς υποτιμητικό για τη διοργάνωση- σκορ 6-4, το οποίο φυσικά έστειλε στον «κουβά» κάθε ρεαλιστικό προγνωστικό με τα δέκα (!) τέρματα που σημειώθηκαν.
Απόψε όλα τα βλέμματα του ποδοσφαιρικού πλανήτη στρέφονται στο Πλοέστι, όπου στις 19.30 η τοπική Πετρολούλ αντιμετωπίζει τη Ντιναμό Βουκουρεστίου, στην πρεμιέρα της ρουμανικής Λίγκας. Εντάξει, αφού μας επιτρέψατε αυτό το αστειάκι για να... ζεσταθούμε, πάμε να ασχοληθούμε με το σημαντικότερο ματς που θα δούμε (όπως αναμφίβολα θα κάνουν και οι παίκτες της Πετρολούλ & της Ντιναμό μετά τη λήξη του δικού τους!) μέχρι το καλοκαίρι του 2030 τουλάχιστον, τον μεγάλο τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου ανάμεσα στην καλοκουρδισμένη μηχανή της Ισπανίας και την Αργεντινή του τελευταίου ποδοσφαιρικού Θεού, Λιονέλ Μέσι.
Ιδιαίτερη ανάλυση για τα ρόστερ, τις τακτικές, τα προτερήματα/μειονεκτήματα και το πώς έφτασαν ως εδώ οι δύο αποψινοί αντίπαλοι του Νιου Τζέρσεϊ (22.00) δεν χρειάζονται, τα πάντα έχουν γραφτεί και επεξηγηθεί από το βράδυ της Τετάρτης, όταν η Αλμπισελέστε με επική αντεπίθεση στο τελευταίο ημίωρο του ημιτελικού με την Αγγλία πήρε την πρόκριση με ανατροπή (2-1) και έκλεισε το μεγάλο ραντεβού με τη Ρόχα, η οποία κυριολεκτικά κυριάρχησε μια ημέρα πριν κόντρα στην πολυδιαφημισμένη Γαλλία και επικράτησε πιο εύκολα ακόμα και από ότι δείχνει το τελικό 2-0 υπέρ της, για να περάσει στον δεύτερο τελικό Μουντιάλ της ιστορίας της μετά το 2010 και τον θρίαμβο στη Νότιο Αφρική.
Αυτή η μαχητικότητα της -νυν παγκόσμιας πρωταθλήτριας, ας μην ξεχνάμε- «αθάνατης» Αργεντινής και η πίστη των φιλάθλων ότι και στον τελικό ο ανεπανάληπτος Pulga κάποιο μαγικό θα κάνει, ακόμα και στα 39 του, για να ανατρέψει τα δεδομένα υπέρ της πατρίδας του είναι που κρατάει σχετικά ισορροπημένο το σετ αποδόσεων, καθώς η ποδοσφαιρική λογική είναι αμείλικτη: η Ισπανία αποτελεί την πιο ισορροπημένη, σοβαρή αμυντικά, κυριαρχική ομάδα (ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης, παρότι στο ρόστερ υπάρχουν πολλοί σταρ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, με πρώτο τον Λαμίν Γιαμάλ) της διοργάνωσης και προσωπική μου άποψη είναι ότι κανένας από τους Λατινοαμερικανούς του Λιονέλ Σκαλόνι που θα παραταχθούν απόψε στο χορτάρι για να ακούσουν τον Εθνικό Ύμνο της πατρίδας τους (αλλά και των ΗΠΑ, θα έχουμε αρκετές «αμερικανιές» σήμερα, ειδικά στο ημίχρονο) δεν θα έπαιζε βασικός στην ενδεκάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε.
Όπως στο Μουντιάλ του 1990 ο προηγούμενος Θεός του αθλήματος, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, οδήγησε την -και τότε παγκόσμια πρωταθλήτρια- Αργεντινή με ένα μέτριο ρόστερ ξανά έως τον τελικό, όμως δεν κατάφερε να νικήσει τη «μηχανή» της Δυτικής Γερμανίας στη Ρώμη (1-0 με το ιστορικό «πέτσινο» πέναλτι του Αντρέας Μπρέμε), έτσι και απόψε ο Λιονέλ Μέσι, ο μεγαλύτερος όλων τον 21ο αιώνα και ενδεχομένως GOAT, θα χαρίσει στιγμές μαγείας, αλλά θα ήταν άδικο να μην σηκώσει την κούπα αυτή η υπέροχη σε όλες τις γραμμές Ισπανία, η μπίλια μας στο... κόκκινο μαζί με💣Νέα διπλή προσφορά* γνωριμίας από την Elabet!
Καλές εμπνεύσεις, καλό διάβασμα, καλά κέρδη!
Πρόταση πονταρίσματος
